unutulmuş bir şarkıyı hatırlatan birileri kadar sevsem mi acaba başkalarını da ama haksızlık olmaz mı bu da 
o zaman ben herkesi seveyim ama böyle bazılarını hem seveyim hem kurabiye pişireyim onlara, yanına da soğuk süt ikram edeyim böyle ımm ellerimle
Allahım neden bu kadar yumicik ve içinde böyle pembe pamuklar olan bi insanım ben diye isyan edicektim ki, vazgeçtim daha ilk cümlemde süper bi insanım be ben, heheyyttt, haydi bakalım azcık uzaklardaki, sevdiğimi söyleyemediğim, burayı da okumayacak, okusa bile anlamayacak birine, hiç doğmadığım topraklardan bir şarkı evet dedim işte, “SS bebek” utandım 
Sezen Aksu – O Sensin
O sensin, o sensin
Süzülür sabahlar
Uyanır hatıralar
Gelir iyonya’dan
İzmir’in sokaklarına
Yasemin kokusuyla
Geçmişin dokusuyla
Ayrılık korkusuyla
Sarılır boynuna
Çağırır usulca
Unutulmuş saf çocukluğum
Gülümser ilk aşkım
Hemen hafifler burukluğum
Ben oralarda doğdum
Köklerim o topraklarda
Tarihin sırlarıyla
Ölmek isterim orada
Acılar, yaslar
Gizlenir kuytulara
Sonra günahlar
Uzanır uykulara
Mehtap yol vermez
Karanlık pusulara
Başlar sularda akşam
Acılar, yaslar
Gizlenir kuytulara
Sonra günahlar
Uzanır uykulara
Mehtap yol vermez
Karanlık pusulara
Başlar sularda ihtişam
Aşklar emniyette
Aşklar artemis’te
Gece kavuşurken
Güne ilk güneşlere
Yasemin kokusuyla
Geçmişin dokusuyla
Ayrılık korkusuyla
Girer koynuma
Acılar, yaslar
Gizlenir kuytulara
Sonra günahlar
Uzanır uykulara
Mehtap yol vermez
Karanlık pusulara
Başlar sularda akşam
Acılar, yaslar
Gizlenir kuytulara
Sonra günahlar
Uzanır uykulara
Mehtap yol vermez
Karanlık pusulara
Başlar sularda ihtişam
O sensin, o sensin
Sen..
